|
|
Thursday, July 20, 2006
Επιστροφή στην Αρχική σελίδα
04/07/2007
Τροχοπέδη στην ανάπτυξη
Η τοπική αγροτική οικονομία που στο παρελθόν ήταν πηγή εισοδήματος , άρα και προόδου και ανάπτυξης σήμερα δεν υπάρχει. Φαίνεται από την αναιμική κίνηση επιχειρήσεων που οι ιδιοκτήτες τους αγωνιούν για το καλοκαίρι που έρχεται.
Κι όπου υπάρχει κάποια οικονομική ζωντάνια, αυτή είναι μια ιδιόρρυθμη ανάπτυξη που μπερδεύει την παράδοση με ένα κακώς εννοούμενο αστισμό, κατάσταση έντονα αποκαρδιωτική.
Εγκαταλείπονται και χάνονται γραφικά καλντερίμια καταστρέφονται παραδοσιακά αυλάκια, πολλά δεν «φαίνονται» και δεν «ακούγονται» πλέον και εξαφανίζονται ελαφρά τη καρδία σπάνια δείγματα τέχνης άλλης εποχής, όπως στην «άγρια» παρέμβαση της αποκρουστικής διαμόρφωσης που έγινε στον περιβάλλοντα χώρο της ιστορικής εκκλησίας του Αγίου Σωτήρα.
Χάνονται η γεωργία και η κτηνοτροφία, δεν καταφέρνουν οι παραγωγοί να καλύψουν ούτε το λειτουργικό κόστος της καλλιέργειας των κτημάτων τους και μαραζώνουν τα χωριά μας. Όποιος έχει μνήμες της παλιάς ζωής, θλίβεται από την κατάσταση ,ενοχλείται από την απώλεια και απογοητεύεται από την εγκατάλειψη.
Η παραδοσιακή αρχιτεκτονική σε σπίτια, πλατείες δρόμους κ.α. αλλοιώνεται με στοιχεία δήθεν μοντέρνα που διώχνουν αντί να γοητεύουν επισκέπτες και κατοίκους.
Λύση υπάρχει και είναι συνδεδεμένη με τη γεωργία, τη κτηνοτροφία, τον τουρισμό και τον πολιτισμό. Το αγροτικό εισόδημα πλέον από μόνο του δεν αρκεί να αποτελέσει δυναμικό παράγοντα ανάπτυξης. Η ανάπτυξη του Δήμου πρέπει να στηριχθεί σ'ένα πρόγραμμα ανασυγκρότησης που θα περιέχει νέες πηγές εισοδημάτων.
Η Μεταμόρφωση, το Κοντογόνι , το Μανιάκι το Μαργέλι αλλά και η έδρα του Δήμου το Βλαχόπουλο, μπορούν να γίνουν τόποι τουριστικών επιλογών αρκεί να αναδείξουν τον πλούτο της φυσικής ομορφιάς που κρύβουν, την παραδοσιακή αρχιτεκτονική, τα πέτρινα σπίτια, τα γραφικά σοκάκια, τις σημαντικές εκκλησίες, κ.α.
Ο Δήμος Παπαφλέσα οφείλει να κινητοποιήσει κατοίκους, φορείς και το κράτος, ώστε να αναγεννηθούν τα χωριά μας να αναδειχθεί ο πολιτισμός, η παράδοση, το φυσικό κάλλος, και να προστατευθεί το περιβάλλον. Χρειάζεται τεράστια προσπάθεια από τη δημοτική αρχή με έμπειρα και ικανά στελέχη με καλό σχεδιασμό, συντονισμό και οργάνωση που θα αναστήσει αξίες ξεχασμένες θα προκαλέσει ενδιαφέρον, θα προσελκύσει τουρισμό, θα δημιουργήσει οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη. Σήμερα τα πράγματα είναι πιο εύκολα. Υπάρχουν πολλά κοινοτικά προγράμματα ,και αρκετοί πόροι για την αλλαγή του τοπίου του δήμου μας .
Δυστυχώς όμως ανακαίνιση με φθαρμένα υλικά δεν γίνεται
Posted at 07:05 am by theseis
Permalink
Wednesday, November 23, 2005
ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ( Σκαρμιγκα)
04/07/2006
* Κομματόσκυλα και κριτική στις θέσεις μου
Η σελίδα αυτή που έχει κάνει την εμφάνιση της στο διαδύκτιο από το 2001 είναι ανοικτή σε όλους δεν λογοκρίνει δεν περικόπτει δεν είναι μονόφθαλμη. Δυστυχώς όμως ορισμένοι άκαπνοι τιμητές του Δημόσιου βίου και των τοπικών μας δρώμενων ενοχλήθηκαν από το κομμάτι που δημοσίευσα για τον εκλογικό νόμο του κου Προκόπη Παυλόπουλου που βάζει ταφόπλακα στα χωριά μας, οδηγώντας τα στον μαρασμό και την εγκατάλειψη.
Χρόνια τώρα κομματικά υποχείρια δεν μπορούν να διανοηθούν ότι υπάρχουν αδέσμευτες φωνές , καμία τους ενέργεια δεν μπορεί να είναι αντίθετη με την κομματική νομεκλατούρα ,ειλικρινά μου προκαλούν οίκτο τα κομματόσκυλα Λυπάμαι κύριοι αλλά θα σας απογοητεύσω είμαι ελεύθερος σκεπτόμενος πολίτης δεν σιτίζομαι από κανένα δημόσιο κορβανά και δεν προσδοκώ κομματικά εύσημα διότι απλά δεν είμαι κομματικό μέλος ουδεμίας παράταξης και δεν φέρω καμία κομματική ταυτότητα ,οι ενέργειες μου και τα κείμενα μου διέπονται μόνο από την αγάπη μου για την γενέτειρα Γη της Μεταμόρφωσης και δεν δίνω διαπιστευτήρια σε κανένα κομματικό κέντρο και σε κανένα πολιτικάντη. Οι θεματοφύλακες της ιδεολογικής καθαρότητας του ΠΑΣΟΚ στο χωριό μας με καθυβρίζουν σαν αποστάτη ,οι αντίστοιχοι της Ν.Δ με θεωρούν προβοκάτορα γιατί ποτέ τους δεν θα μάθουν τι σημαίνει ελεύθερη σκέψη.
Δυστυχώς για αυτούς ζουν ακόμα στην εποχή των Γαλάζιων και Πράσινων καφενείων στην εποχή της δουλικότητας και της τυφλής κομματικής υποταγής
« Συλλογάται καλά , αυτός που συλλογάται ελεύθερα » Ρήγας Φεραίος
06/06/2006
Μία μεγάλη απρέπεια και προσβολή της μνήμης του Μέγα Δωρητή της Εκκλησίας του χωριού μας ( Αγιοι Πάντες ) Περικλή Κόσκορη έχει συντελεσθεί .Αφαιρέθηκε η μαρμάρινη πλάκα που ανέφερε το ονομά του σαν Μέγα Δωρητή του Ιερού Ναού (είχε τοποθετηθεί από της κτίσεως του Ναού) κατά την διάρκεια εργασιών ελαιοχρωματισμού της εκκλησίας.
Ευελπιστούμε ότι ο Ιερέας του χωριού μας Βασίλειος Γαιτάνης και το Εκκλησιαστικό συμβούλιο του Ναού ,θα προβούν στην αποκατάσταση της μαρμάρινης πλάκας.
10/05/2006
Ανοιχτή επιστολή
Συμπατριώτη
ΟΙ Δημοτικές εκλογές πλησιάζουν, οι ζυμώσεις εντείνονται ,πολλοί θα επικαλεστούν το κομματικό σου καθήκον και άλλοι τα μεγαλόπνοα σχέδια τους για το χωριό μας.
Φθάνει ποια μην πιστεύεις τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα .
Σπάσε τα δεσμά , ψήφισε κατά βούληση, τιμώρησε με την ψήφο σου αυτούς που τέσσερα χρόνια σου είχαν γυρίσει την πλάτη ,ανέδειξε αυτούς που στάθηκαν δίπλα σου που άκουσαν το πρόβλημα σου ,που έστω και με λάθος τρόπο προσπάθησαν να το επιλύσουν και δεν επιλύθηκε ,αλλά σε άκουσαν αναγνώρισαν το δίκιο σου.
Η ψήφος σου στις τοπικές εκλογές ,έχει δύναμη ,δεν έχει χρώμα .
Ψήφισε τους Μαχητές
Τιμώρησε τους Ακαπνους.
Η κοινωνική καταξίωση και η αναρρίχηση σε ύπατα τοπικά αξιώματα έρχεται μέσα από καθημερινό αγώνα και προσφορά στη τοπική κοινωνία και όχι από κομματικές σφραγίδες και πελατειακές σχέσεις νεόκοποι σωτήρες
Βασίλης Μανιάτης
30/03/2006
Μεταμόρφωση και παράδοση
Η διατήρηση και η διάσωση από τον αφανισμό των τοπικών λαογραφικών μας θησαυρών πρέπει να είναι το πρώτο μας βήμα. Το δεύτερο και ποιο δύσκολο είναι το ζωντάνεμα τους από εμάς .
Μπορούμε να μαζέψουμε τα παλιά έπιπλα μας και σκεύη να φτιάξουμε ένα μικρό μουσείο να δώσουμε στα παιδιά μας ,μια εικόνα της ζωής των προγόνων μας ,αυτό επείγει γιατί κάθε ημέρα που περνά πολύτιμα στοιχεία της παράδοσης μας θυσιάζονται στο βωμό του εκσυγχρονισμού.
Παράδοση ήταν η πέτρινη λίμνη στον περιβάλλοντα χώρο της εκκλησίας του Αγίου Σωτήρα ,παράδοση ήταν το καλντερίμι που οδηγούσε από την καρδαρού στο τσοπανολίθι ,από τη σικαλίστρα στην Παναγίτσα ,από την ψάθρα στο χωριό (ο παλιός δρόμος ). παράδοση ήταν η παλιά βρύση τα πηγάδια στις αυλές των σπιτιών Τι υπάρχει σήμερα …Παντού γκρίζο ,σκούρο μουντό τσιμέντο και ο αστικός τρόπος ζωής .
Καταστρέψαμε κομμάτια της ιστορίας του φυσικού μας χώρου ,άς διαφυλάξουμε τουλάχιστον τα ήθη και εθιμά μας ,το χρωστάμε στις επόμενες γενειές
14/02/2006
Ο διχασμός στο ΠΑΣΟΚ και η πραγματικότητα
Tώρα κατάλαβαν κάποιοι ότι το ΠΑΣΟΚ είναι διχασμένο; Μας δουλεύουν; Σε ιθαγενείς απευθύνονται; Το Νομαρχιακό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ Μεσσηνίας περίμεναν για να δείξουν πως το ΠΑΣΟΚ σφάζεται; Δεν είχαν καταλάβει ότι ο καθένας χρησιμοποιεί το ΠΑΣΟΚ κατά πώς τον βολεύει; Ότι ο καθένας κοιτάζει πρώτα απ' όλα το προσωπικό του και το μικροκομματικό (του βουλευτή του πολιτευτή του τοπάρχη του κομματάρχη) συμφέρον, ενώ το συμφέρον της παράταξης και του τόπου το έχει γραμμένο στα παλαιότερα των υποδημάτων του;
Από άρθρο του Ηλία Μπιτσάνη στην Ελευθερία
και συμπληρώνω εγώ
Τόσα χρόνια ποιος γύρισε τις πλάτες στον αγρότη στον εργάτη στον μη προνομιούχο ,ποιος παρέδωσε τις τύχες του τόπου μας στην δεξιά παράταξη
Εφοδιάστηκαν πολλοί με μία κομματική ταυτότητα και την χρησιμοποιούσαν για ίδιο όφελος
Έκαναν τις τοπικές οργανώσεις ιερατείο και άβατο και σήμερα πάλι πρώτοι στην σειρά, βλέποντας ότι η δεξιά διακυβέρνηση δεν τραβάει δεν περπατάει και σύντομα θα παραδώσει τα ηνία ,αλλά σε ποίους σε αυτούς που έκαναν το ΠΑΣΟΚ επάγγελμα σε αυτούς που χρησιμοποίησαν τις κομματικές οργανώσεις για εύκολο πλουτισμό και κοινωνική αναρρίχηση.
Σύντροφοι αν δεν φύγουν οι διεφθαρμένοι αν δεν μπει νέο αίμα στις οργανώσεις αν δεν μπουν καταξιωμένα άτομα στις τοπικές κοινωνίες στο κόμμα, το αποτέλεσμα θα είναι και πάλι οδυνηρό για το τόπο μας.
10/11/2005
Ερήμωση ,εγκατάλειψη και υποσχέσεις
Δεκαετία 1960 –1970 το χωριό έσφυζε από ζωή .Σε κάθε γειτονιά αντηχούσαν τα γέλια και οι φωνές των παιδιών που έπαιζαν αμέριμνα ,κρυφτό ,κλωτσούσαν μια χάρτινη μπάλα και αμάδες.Μετά άρχισαν να έρχονται τα πέτρινα χρόνια για το χωριό μας , το μεγάλο κύμα της μετανάστευσης για αναζήτηση μιας καλύτερης μοίρας παρέσυρε τους νέους του χωριού μας στο διάβα του.Ή ζωή στο χωριό δύσκολη τα εισοδήματα μικρά το μεροκάματο λίγο και η δουλειά σκληρή. Οι σειρήνες της εύκολης ζωής ,του γρήγορου πλούτου ,των μεγάλων αστικών κέντρων και του εξωτερικού, μάγεψαν τα αυτιά των φτωχόπαιδων και πήραν τον δρόμο της ξενιτιάς.Τα εργοστάσια αναζητούσαν φτηνά εργατικά χέρια , ήταν αυτό το άτιμο το καθημερινό μεροκάματο που πάντα έτρεχε βρέξει χιονίσει, ήταν η σιγουριά του δημοσίου που οι περισσότεροι λόγω του πελατειακού κράτους της Δεξιάς βολεύτηκαν ,σαν χωροφύλακες και σαν κλητήρες .Άλλωστε δεν τους ένοιαζε μόνο την φτώχεια του χωριού να γλίτωναν και κάποια στιγμή να επιστρέψουν στο χωριό καμαρωτοί – καμαρωτοί με ύφος χιλίων καρδιναλίων , να διηγούνται την ωραία ζωή της πόλης , τα καλά των αστικών κέντρων αλλά να κρύβουν επιμελώς την μιζέρια τους, την γκρίζα πραγματικότητα που ζούσαν.
Στα καφενεία φορώντας το ατσαλάκωτο κουσούμι τους ,που το είχαν προμηθευτεί τις περισσότερες φορές ,από κάποια αποθήκη με προϊόντα Β ΄διαλογής προπαγάνδιζαν τα υπέρ της πόλης ,τις μεγάλες γνωριμίες που απέκτησαν ,και έφτυναν την αγροτική τους καταγωγήΑυτή δυστυχώς τη κουλτούρα την συνέχισε η αλλαγή του Ανδρέα Παπανδρέου, όνειρο του κάθε νέου έγινε μια θέση στο δημόσιο, μία καρέκλα έστω και με μισθό πείνας.Συνεχίσθηκε η αιμορραγία της μετανάστευσης ,το χωριό από κεφαλοχώρι δείχνει τα σημάδια της ερήμωσης ,της εγκατάλειψης .Περπατάς στα σοκάκια του στους στενούς του δρόμους βλέπεις πόρτες κλειστές ,παράθυρα διπλομανταλωμένα εκεί που κάποτε άνθιζαν οι γαριφαλιές εκεί που ένοιωθες την μυρωδιά του βασιλικού , και το μάτι σου ασυναίσθητα πήγαινε στους γεμάτους με τριανταφυλλιές κήπους.Μια βόλτα στα Λουτρά, στο Πέρα Χωριό ,στα Βαενάκια στην Ψάθρα όπου να έριχνες το βλέμμα σου ,περιβόλια φυτεμένα με όλες τις ποικιλίες λαχανικών, και με οπωροφόρα δέντρα .Σήμερα η ερήμωση, στην θέση της αχλαδιάς ,της συκιάς ,της μηλιάς, της καρυδιάς, υπάρχουν μόνο βάτα ,τα μονοπάτια έγιναν αδιάβατα
Κάπου – κάπου σπάει αυτή η μαυρίλα βλέπεις τις καλαμποκιές τα φασόλια τις ντομάτες και τα άλλα κηπευτικά ,να ξεπροβάλλουν και να σου ψιθυρίζουν με σιγανή φωνή είμαστε ακόμα εδώ αντιστεκόμαστε ,παλεύουμε δεν θα παραδοθούμε στη εγκατάλειψη ,κάπου αναθαρρείς και σκέφτεσαι υπάρχει ακόμα αντίσταση ,υπάρχουν ακόμα νέα παιδιά ,που αγαπάνε αυτή την Γη, που νοιώθουν εραστές τις, που παλεύουν να την κρατήσουν ζωντανή να την αναζωογονήσουν.
Πρόκειται όμως για άνιση μάχη, δεν έχουν συμμάχους ,τα αγροτικά προϊόντα έχουν εξευτελιστικές τιμές ,οι πρώτες ύλες της καλλιέργειας ( σπόροι , λιπάσματα ,καύσιμα) οι τιμές τους στα ύψη .Υπάρχει όμως και το απρόσωπο Κράτος ,που πάντα οι εκπρόσωποι του διαλαλούν ότι είναι δίπλα στον νέο αγρότη ειδικά παραμονές εκλογών ,τότε οι υποσχέσεις κορυφώνονται… θα γίνει αύξηση τιμής των προϊόντων, θα αυξηθούν οι συντάξεις των γερόντων ακόμα και νύφες τάζουν για τους ανύπαντρους νέους .Οι τράπεζες όμως σφίγγουν ποιο πολύ την θηλιά στο λαιμό τους ,τα πανωτόκια τους γονατίζουν ,οι αποζημιώσεις , από τα καιρικά φαινόμενα καθυστερούν .Το προβλήματα της ιατρικής περίθαλψης , της μάθησης , της ποιότητας ζωής δεν έχουν λύση .Ένας άπειρος αγροτικός γιατρός κάθε Πέμπτη στο γραφείο του αγροτικού συνεταιρισμού η σε κάποιο καφενείο να παίρνει μόνο την πίεση η να συνταγογραφεί.
Οι γονείς που διαθέτουν αυτοκίνητο ,να μεταφέρουν τα λιγοστά παιδιά του χωριού, στην Χώρα για λίγη γνώση παραπάνω να μπορέσουν να συναγωνισθούν τα παιδιά της πόλης στις Πανελλήνιες εξετάσεις .Η Διασκέδαση ,ο πολιτισμός ,είναι είδος σε ανεπάρκεια μια παρτίδα δηλωτή ένα κούμ –κάν και στην ανάγκη μια παρτίδα πρέφα, είναι η διασκέδαση ,και ο πολιτισμός είναι η τηλεοπτική εικόνα που κατακλύζει τα σπίτια μας με υποπροϊόντα.Να γιατί δεν βλέπω σημάδια βελτίωσης, να γιατί το χωριό μας θα έχει την μοίρα που έχουν όλα τα χωριά της χώρας μας .Φοβάμαι την στιγμή και τρέμω στην σκέψη ότι σε λίγα χρόνια , θα λέμε καλημέρα στα σπουργίτια και καληνύχτα στις κουκουβάγιες
Posted at 06:30 am by theseis
Monday, October 17, 2005
Το Μπακάλικο του χωριού όπως το έζησα
Το Μπακάλικο του χωριού όπως το έζησα
Σε κάθε χωριό της πατρίδας μας απαραίτητο ήταν και είναι το μπακάλικο.
Χωριό χωρίς Δάσκαλο , Παπά και Μπακάλη δεν στεριώνει λέει θυμόσοφα ο λαός μας. Όλοι οι δρόμοι όλα τα στενοσόκακα του χωριού μας οδηγούσαν στο μικρό κέντρο του χωριού. Μέσα σε ισόγειο χώρο με την πινακίδα καρφωμένη στον τοίχο, με την επιγραφή Καφεπαντοπωλείο.
Το όνομα του τα έλεγε όλα πουλούσε τα πάντα ,και τι δεν πουλούσε, και ζάχαρη και καφέ και βελόνες και πρόκες και καννελογαρύφαλα και ζυμαρικά και αλεύρια ακόμα πέταλα και κινίνο, όλα τα είδη όλα τα χρειαζούμενα.
Εδώ η ζάχαρη ,πίσω ένα ράφι με στραγάλια και καραμέλες ,άλλο χώρισμα ,πρόκες δίπλα μακαρόνια ,τενεκέδες για λάδι, εκεί δίπλα στην γωνία ο μπακαλιάρος και οι ρέγκες. Επάνω στον πάγκο τα σύνεργα του καφέ και τα κρασοπότηρα ,τρία τέσσερα μπουκάλια με ούζο .ρακί κονιάκ και τσίπουρο και κάτω από τον πάγκο η τραμιζάνα γεμάτη σπιτικό κρασί..
Πολυκατάστημα της εποχής του ,η μικρή αίθουσα γεμάτη με ψάθινες καρέκλες ,ξύλινα τραπέζια που κουνιόνταν σαν παράλυτα, γιατί από την πολυκαιρία είχαν ξεκαρφωθεί οι πρόκες , όλα αυτά συνέθεταν την επίπλωση και γέμιζαν τον χώρο.
Οι τοίχοι σκεπασμένοι με ρεκλάμες εμπορευμάτων της εποχής ,εξώφυλλα από περιοδικά και κάποιο κάδρο .
Κεφάτος και πρόσχαρος πάντα ο μπακάλης ,χωρίς βαρυγκώμια θα εξυπηρετούσε τον πελάτη ,έστω για μια δραχμή κινίνο ή για ένα αυγό.
Το καφεπαντοπωλείο ήταν συνάμα και πρακτορείο ειδήσεων αλλά τις περισσότερες φορές χώρος διαπληκτισμών και εντάσεων.
Τα προβλήματα του χωριού ,της Ελλάδας ,του πλανήτη μας , εδώ έβρισκαν την λύση τους . Στα φλέγοντα πολιτικά ζητήματα ο μπακάλης δεν έπαιρνε θέση ,ήταν ο ειρηνοποιός .Πότε ήταν κατήγορος και πότε υπερασπιστής ,αληθινός διπλωμάτης.
Σε κάθε διένεξη φρόντιζε να ρίχνει ..νερό στην φωτιά και όχι λάδι., γιατί άμα φούντωνε ο καυγάς ,δούλευε η …καρέκλα και τα λίγα κρασοπότηρα γίνονταν λίμπα.
Πολύξερος πάντα ο μπακάλης, ήταν σε όλα μέσα , στην πολιτική στην ιατρική στα γεωργικά στα οικονομικά ζητήματα του κράτους.
Τα εξωτερικά και εσωτερικά ,φλέγοντα ζητήματα ,τα έπαιζε στα δάχτυλα και τα ερμήνευε με τον δικό του τρόπο .Ήταν από τους εγκυρότερους κύκλους στο χωριό ,κατατοπισμένος για ενημερωμένος για όλα όσα συμβαίνουν ή δεν συμβαίνουν στο χωριό.
Ότι πληροφορία ήθελε ο χωροφύλακας, ο στρατοκόπος ,ο εισπράκτορας και κάθε αρχή της εξουσίας εκεί την έβρισκε.
Οι πόρτες του τόπος θυροκολλήσεων κοινοτικών και δημοσίων εγγράφων .Ένα πλήρες δειγματολόγιο κρατικών και κοινοτικών ανακοινώσεων.
Για να καλύψει τις πολλαπλές ανάγκες του χωριού εκτός από καφετζής και παντοπώλης ήταν και κρεοπώλης και οινοπώλης ακόμα και …ψαράς, με λίγα λόγια ,λίγο από όλα.
Τα βράδια γίνονταν μπακαλοταβέρνα και ήταν το καταφύγιο όλων των κοινωνικών τάξεων του χωριού ,φτωχών και πλούσιων ,μορφωμένων και αγράμματων ,σωστή Βαβυλωνία. Εκεί μέσα άλλοι έπιναν το καφεδάκι τους ,άλλοι το κρασάκι τους ,άλλοι ψώνιζαν και άλλοι χαρτόπαιζαν.
Η τράπουλα ήταν το πρώτο εφόδιο του πελάτη από την ώρα που έφθανε έως την ώρα που έφευγε .Όλοι έπαιζαν με πάθος ,μηδέ του Παπά και του Δάσκαλου εξαιρουμένων .Μία τράπουλα φουσκωμένη και λερωμένη με σημαδεμένα πάντα το Δέκα καρό και το δύο σπαθί και πολλές φορές αν χανόταν κάποιο χαρτί της τράπουλας, συμπληρωνόταν από το ίδιο, άλλου χρώματος από άλλη τράπουλα.
Ο καφετζής να φωνάζει στους παίχτες , προσέχτε τα φύλλα μην τα σπάτε οι τράπουλες ακρίβυναν.
Πόλεμος ήταν το παιχνίδι ,βρισιές ,απειλές και καλαμπούρι .Οι μόνοι που το διασκέδαζαν ήταν οι απέξω ,και αν κάποιος από αυτούς τολμούσε να κάνει κάποια υπόδειξη ,η απάντηση ήταν …άντε χάσου και εσύ που ήρθες να μας κάνεις τον παίχτη αν έχεις κότσια κάτσε να παίξεις εσύ.
ʼλλες εποχές άλλα ήθη, ας είναι καλά ο σύγχρονος τρόπος ζωής και ο εκσυγχρονισμός που τα ισοπέδωσε όλα.
Posted at 02:19 am by theseis
Permalink
Wednesday, September 28, 2005
ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
26/09/2005
Η ….. βαριά βιομηχανία του χωριού μας στον αγροτικό τομέα είναι οι ελαιώνες του με μέση ετήσια παραγωγή λαδιού 350 τόνους περίπου. Είναι ευνόητο πως αυτή η ποσότητα θα αυξηθεί με την πάροδο των ετών, γιατί οι ελαιώνες του χωριού μας , είναι σχετικά μικρής ηλικίας, αλλά εξακολουθούν να φυτεύονται και νέοι.
Στο χωριό μας ,οι ελαιώνες είναι ταυτόχρονα και ένα καλλιεργήσιμο δάσος, το οποίο συμβάλλει στη διατήρηση του ήπιου κλίματος, του φυσικού κάλλους, καθώς και της πανίδας του τόπου.
Υπολογίζεται πως πάνω από 30 είδη πουλιών, αποδημητικών και μη, όπως τσίχλες, κοτσύφια κλπ., ζουν στον τόπο μας λόγω της ύπαρξης της ελιάς.
Το ελαιόλαδο μας είναι ένα από καλύτερα στο κόσμο . Είναι συνυφασμένο με τη διατροφή και με την υγεία των κατοίκων μας . Από την επεξεργασία του ελαιοκάρπου για την παραγωγή του ελαιολάδου, όμως, δημιουργούνται σοβαρά περιβαλλοντικά προβλήματα, τα οποία απαιτούν λύσεις. Πρέπει να κάνουμε τα πάντα, ώστε αυτός ο ευλογημένος καρπός να είναι μόνο πηγή πλούτου και πολιτισμού για το χωριό μας, χωρίς να υποβαθμίζει το περιβάλλον.
α. Οι επιπτώσεις στο περιβάλλον από την επεξεργασία του ελαιοκάρπου σήμερα
Για την επεξεργασία του καρπού της ελιάς και την εξαγωγή του λαδιού, υπάρχουν τα γνωστά ελαιοτριβεία. Αυτά, κατά το πλείστον, είναι φυγοκεντρικά τριών Φάσεων, βγάζουν, δηλαδή, τρία προϊόντα από την επεξεργασία του ελαιοκάρπου. Το ελαιόλαδο, τον ελαιοπυρήνα και τα υγρά απόβλητα. Για κάθε κιλό παραγομένου λαδιού, έχουμε περίπου 4 κιλά σε υγρά απόβλητα (λιόζουμο) και 2 κιλά ελαιοπυρήνα, ανάλογα με την υγρασία.
Στο χωριό μας , παράγονται 350 τόνοι λαδιού κατά μέσο όρο το χρόνο. Άρα έχουμε περίπου 1400 τόνους λιόζουμο που χύνεται στο περιβάλλον. Αυτά τ' απόνερα περιέχουν γύρω στο 5% οργανικό φορτίο και 0,5% ελαιόλαδο, κατά μέσον όρο. Άρα, στο σύνολο συμπαρασύρουν τουλάχιστον 7 τόνους οργανικό φορτίο και πάνω από 700 κιλά ,εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, που χάνεται τσάμπα.
Αυτό έχει ως συνέπεια την υποβάθμιση του περιβάλλοντος σε μεγάλο βαθμό. Τα λιόζουμα, χύνονται στη περιοχή του Πέρα Χωριού και της Αγ.Σωτήρος καταστρέφοντας την πανίδα και τη χλωρίδα στο πέρασμα τους. Όπου το λιόζουμο δεν έχει γρήγορη ροή, δημιουργείται ένα γκριζόμαυρο αποκρουστικό τοπίο με έντονη δυσοσμία. Στο τέλος τα λιόζουμα όλων των εργοστασίων της περιοχής μας , καταλήγουν στη θάλασσα με δυσάρεστα αποτελέσματα. Το οργανικό φορτίο και τα ανόργανα ιχνοστοιχεία που περιέχουν, κάνουν την επιφάνεια της θάλασσας γλοιώδη και συντελούν στην ανάπτυξη μεγάλων ποσοτήτων φυκιών. Αυτά νεκρώνουν το υποθαλάσσιο περιβάλλον, γιατί εξαντλούν το οξυγόνο και στη συνέχεια σαπίζουν. Κατόπιν βγαίνουν στις ακτές μας, με τις γνωστές επιπτώσεις για τον τουρισμό και όχι μόνο.
Εκτός αυτού, επιβαρύνουν τον υδροφόρο ορίζοντα με διάφορα ιόντα, όπως νιτρικά, νιτρώδη, αμμωνίας κλπ. και καθιστούν το νερό ακατάλληλο για πόσιμο. Τα καταστροφικά αποτελέσματα από αυτή τη διαδικασία θα μας γίνουν σύντομα γνωστά και, αν δεν είχαμε τα βουνά τριγύρω, δε θα υπήρχε πουθενά πόσιμο νερό.
. Η λύση στο πρόβλημα
Η λύση υπάρχει γι’ αυτό το πρόβλημα, σύμφωνα με τους ειδικούς ,αλλά εμείς δε θέλουμε να την εφαρμόσουμε. Η λύση είναι τα ντεκατέρ δύο φάσεων. Με την τοποθέτηση αυτών των μηχανημάτων λύεται το θέμα των υγρών αποβλήτων, αλλά θίγονται κάποια οικονομικά συμφέροντα..
Τρόποι επεξεργασίας του ελαιοπυρήνα δύο φάσεων
Πρέπει να λάβουμε υπ' όψιν, πως ο ελαιοπυρήνας είναι ένα απόβλητο του καρπού της ελιάς και ως απόβλητο έχει χαμηλή αξία. Για να έχουμε κέρδος λοιπόν, πρέπει να γίνεται η επεξεργασία του στον τόπο της παραγωγής του, για δυο κυρίως λόγους. Πρώτον, διότι τα έξοδα μεταφοράς σε έναν άλλο χώρο, όπως στα πυρηνελαιουργείο, μηδενίζουν σχεδόν το κέρδος. Δεύτερος και σπουδαιότερος λόγος είναι ότι μόλις παράγεται ο ελαιοπυρήνας είναι φρέσκος και δεν έχει υποστεί καμία αλλοίωση. Άρα και τα προϊόντα που θα πάρουμε από την επεξεργασία του θα είναι ό,τι καλύτερο. Σύμφωνα, λοιπόν, με το κέρδος που θέλουμε να έχουμε πρέπει να κάνουμε και την ανάλογη υποδομή στα ελαιοτριβεία, ώστε να πετύχουμε τα καλύτερα αποτελέσματα.
Posted at 02:43 am by theseis
Permalink
ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
Περίπτωση πρώτη
Η πιο απλή και άμεσα εφαρμόσιμη λύση, χωρίς να κάνουμε κανένα έξοδο για υποδομή, είναι να μεταφέρεται ο ελαιοπυρήνας των δύο φάσεων πίσω στα χωράφια, για να γίνει φουσκί.
Επειδή, όμως, ο ελαιοπυρήνας από την φύση του είναι όξινος θα πρέπει να γίνεται πρώτα εξουδετέρωση του ελαϊκού οξέος, με σκόνη από ασβέστη. Όπως είναι γνωστό, ο ελαιοπυρήνας μετά την εξαγωγή του από το ντεκατέρ πέφτει σε μια υποδοχή και από εκεί μεταφέρεται με τον κοχλία στο σιλό, για να φορτωθεί. Αν στην υποδοχή αυτή εφαρμόσουμε έναν απλό δοσομετρητή με σκόνη από ασβέστη, θ' ανακατεύεται όπως ανεβαίνει ο ελαιοπυρήνας με τον ασβέστη και θα πέφτει στο σιλό εξουδετερωμένος. Οι ποσότητες του ασβεστίου που απαιτούνται είναι πολύ μικρές. Πέντε το πολύ έξι κιλά σκόνη από ασβέστη μπορούν να εξουδετερώσουν ένα τόνο ελαιοπυρήνα. Άρα, το κόστος για αυτή τη δουλειά είναι μηδαμινό. Μέσα στο σιλό θα πρέπει να πέφτουν και τα φύλλα από τις ελιές. Έτσι θα γίνεται καλύτερα η χουμοποίηση αυτού του προϊόντος, αλλά και θα μεταφέρεται πιο εύκολα, γιατί ο ελαιοπυρήνας των δύο φάσεων είναι ρευστός. Η μεταφορά αυτού του ελαιοπυρήνα θα μπορούσε να γίνεται με τα ίδια μεταφορικά μέσα, όταν πηγαίνουν να πάρουν τις ελιές από το χωράφι, για να τις πάνε στο ελαιοτριβείο. Έτσι θα μηδενίζονται σχεδόν τα έξοδα της μεταφοράς του προϊόντος. Ο ελαιοπυρήνας αυτός θα πρέπει να μένει στο χωράφι σε μικρούς σωρούς για να χουμοποιηθεί και κατόπιν να σκορπίζεται στο έδαφος, όπως γίνεται με όλα τα γεωργικά απόβλητα, «φουσκιά».
Το κέρδος από αυτή τη λύση είναι σημαντικό για τον παραγωγό σε σχέση με τις τρεις φάσεις που γίνεται σήμερα. Πρώτον, διότι θα πάρει περισσότερο λάδι από την εκχύλιση του καρπού με τις δύο φάσεις. Δεύτερον, θα γλιτώσει αρκετά χρήματα από τα λιπάσματα που χρησιμοποιεί για τα κτήματα του και τρίτον δε ρυπαίνει το περιβάλλον.
Περίπτωση δεύτερη
Πρόσθετος εξοπλισμός: Υπάρχει σήμερα στο εμπόριο ένα μηχάνημα, το οποίο διαχωρίζει τον ελαιοπυρήνα των δύο φάσεων με φυγοκέντριση σε δύο μέρη. Ήτοι το ξυλώδες μέρος (κουκούτσι) και τον πολτό (πούλπα), χωρίς άλλα απόβλητα. Το κόστος αυτού του μηχανήματος είναι πολύ μικρό σε σχέση με την όλη επένδυση των μηχανημάτων ενός ελαιοτριβείου. Αυτό το μηχάνημα, ο διαχωριστήρας του ελαιοπυρήνα όπως λέγεται, είναι απλό στην κατασκευή του και θα μπορούσε να παράγεται, και από την εγχώρια βιομηχανία, μειώνοντας έτσι σημαντικά τα έξοδα εισαγωγής του. Αν τοποθετήσουμε σε σειρά ένα τέτοιο μηχάνημα σ' ένα ελαιτριβείο δύο φάσεων, μπορούμε να διαχωρίσουμε τον ελαιοπυρήνα τη στιγμή που βγαίνει από το ντεκατέρ, στο πυρηνόξυλο και στην πούλπα. Το πυρηνόξυλο που υπάρχει στον ελαιοπυρήνα είναι περίπου το 25 με 30% και είναι καθαρό ξύλο σε μορφή ρυζιού. Το ποσοστό αυτό εξαρτάται και από το πώς είναι ρυθμισμένος ο σπαστήρας του ελαιοτριβείου.
Ένα μέρος απ' αυτό το πυρηνόξυλο θα καίγεται. στα ίδια τα ελαιοτριβεία, κατά τη διάρκεια της ελαιοκομικής περιόδου. Το υπόλοιπο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως καύσιμη ύλη σε καυστήρες με υψηλή θερμαντική απόδοση, γιατί περιέχει περίπου και 1,5% σε λάδι, χωρίς να προκαλεί ατμοσφαιρική ρύπανση. Η στάχτη που μένει από την καύση του, είναι πολύ λιγότερη σε σχέση με αυτή από το αντίστοιχο πυρηνόξυλο των πυρηνελαιουργείων. Με κατάλληλη επεξεργασία, αυτό το πυρηνόξυλο μπορεί να μετατραπεί σε κάρβουνο για ψησταριές, τζάκια κλπ. Επίσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη βιομηχανία για μονωτικό υλικό, καθώς και για άλλες εφαρμογές. Να σημειωθεί, ότι η τιμή αυτού του πυρηνόξυλου είναι πολλαπλάσια, αυτής του ελαιοπυρήνα των δύο φάσεων, από το οποίο εξάγεται. Άρα το ελαιοτριβείο μπορεί να παίρνει περισσότερα χρήματα από το πυρηνόξυλο απ' όσα δηλαδή θα έπαιρνε αν πούλαγε τον ελαιοπυρήνα ως έχει και του μένει η πούλπα δωρεάν.
Η δεύτερη περίπτωση είναι πιο συμφέρουσα, όπως φαίνεται, γιατί εξασφαλίζει ένα εισόδημα όχι μόνο στο ελαιοπαραγωγό αλλά και στο ελαιοτριβε'ιο. Ταυτόχρονα ωφελείται και η οικονομία του χωριού μας γενικότερα. Αλλά δεν χύνονται λιόζουμα και λάδι στο δρόμο ούτε θα υπάρχει δυσοσμία σε όλη την περιοχή
Περίπτωση Τρίτη
Όπως είναι γνωστό, ο ελαιοπυρήνας είτε με το κουκούτσι είτε χωρίς αυτο περιέχει σημαντικές ποσότητες λαδιού. Θα μπορούσε, λοιπόν, να γίνεται πάλι μάλαξη και να περνάει εν σειρά σε ένα δεύτερο ντεκατέρ, για να βγαίνει ένα μέρος απ' αυτό το λάδι. Με βάση τις αναλύσεις που έχουν γίνει, ένα ελαιοτριβείο που παράγει 1.000 τόνους ελαιοπυρήνα, μπορεί με αυτόν τον τρόπο να πάρει περίπου 12 τόνους λάδι. Αυτό το λάδι ανήκει στην κατηγορία του πυρηνελαίου, γιατί είναι επιβαρυμένο με κεριά, στερόλες κλπ αλλά δεν έχει καμιά σχέση με το πυρηνέλαιο που βγάζουν τα πυρηνελαιουργεία. Είναι το γνωστό «βερντόνε» που λένε οι Ιταλοί. Δηλαδή το πολύ πράσινο. Παράγεται από τον ίδιο φρέσκο ελαιοπυρήνα, που βγαίνει το ελαιόλαδο και με τον ίδιο φυσικό τρόπο. Σ' αυτή την περίπτωση, βέβαια, χρειάζονται μεγάλοι χώροι αλλά και αρκετά χρήματα για την αγορά πρόσθετων μηχανημάτων, ντεκατέρ και μαλακτήρων, πράγμα το οποίο, το ελαιοτριβείο μας δεν μπορεί να διαθέσει Για να ξεπεραστεί αυτό το πρόβλημα, υπάρχει η εξής απλή λύση:
Αν δημιουργήσουμε έξω απότο ελαιοτριβείο μια τσιμεντένια δεξαμενή, με χωρητικότητα ανάλογη με την ετήσια παραγωγή της ελαιοπυρήνας, μπορούμε να την αποθηκεύσουμε εκεί μέχρι να τελειώσει η ελαιοκομική περίοδος. Για το σκοπό αυτό απαιτούνται λίγα τετραγωνικά μέτρα χώρος και το κόστος είναι ελάχιστο μπροστά στα σημαντικά κέρδη. Όταν τελειώσει η ελαιοκομική περίοδος, λοιπόν, τότε το ελαιοτριβείο μπορεί με την άνεση του να επεξεργαστεί αυτό τον ελαιοπυρήνα και να εξάγει την ποσότητα του λαδιού που προανέφερα και μάλιστα περισσότερο από πριν. Αυτό γίνεται με τα ίδια μηχανήματα που υπάρχουν στο ελαιοτριβείο και δε χρειάζεται να κάνει καμία άλλη επένδυση, εκτός από έναν κοχλία που θα μεταφέρει τον πυρήνα αυτό από την δεξαμενή στους μαλακτήρες για μάλαξη. Στη συνέχεια, μετά τη μάλαξη, περνάει από το ντεκατέρ, για να βγάλει το λάδι, όπως έκανε και στην αρχή με τον ελαιοπολτό. Το κέρδος από αυτή την επεξεργασία είναι πολύ μεγάλο για το ελαιοτριβείο μας. Μπορεί να κερδίζει πολύ περισσότερα απ' όσα κερδίζει σήμερα, σε όλη την ελαιοκομική περίοδο. Αυτό γιατί δεν έχει κανένα έξοδο μεταφοράς και η όλη επεξεργασία μπορεί να γίνει από ένα και μόνο άτομο. Το λάδι, βέβαια, που βγαίνει σ' αυτήν την περίπτωση έχει αυξημένη οξύτητα και είναι κατώτερο σε σχέση με αυτό που βγαίνει από τον φρέσκο ελαιοπυρήνα. Όμως, είναι πολύ ανώτερο από το πυρηνέλαιο που βγάζουν τα. πυρηνελαιουργεία.
Posted at 02:35 am by theseis
Permalink
Friday, September 09, 2005
ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΨΕΙΣ
16/10/2004
Το στέμμα της Μεσσηνίας
Ελαιώνες και περιβόλια, της Πυλίας, άγριες λαγκαδιές, κλήματα, θάμνοι και μυρωμένα λουλούδια, βράχια και μονοπάτια, το χαμόγελο και το εξεταστικό βλέμμα, το «καλημέρα» που σου 'ρχεται απρόσμενο από την πίσω μεριά ενός φράχτη, το σούρσιμο της οχιάς, βραδινές βόλτες στην αμμουδιά της Γιάλοβας, της Βοιδοκοιλιάς και του Ρωμανού, ποια μοίρα σάς ήταν γραμμένη; Όχι, δεν χαίρομαι που θα ξεριζωθούν όλα αυτά για το γκαζόν και το γκολφ.
Δεν χαίρομαι για τα ξενοδοχεία πέντε αστέρων, το «χωριό» από διώροφες βίλες, όπου ποτέ δεν θα μπορέσω να περάσω τις διακοπές μου. Δεν μπορώ να δεχθώ να εκχωρείται το περιβάλλον, η ιστορία, τα μνημεία, στο ιερό δικαίωμα της ιδιοκτησίας.
Κανείς ιδιοκτήτης δεν παίρνει τίποτα μαζί του είμαστε προσωρινοί. Κι αυτά τα ξενοδοχεία που θα φυτρώσουν σαν τα μανιτάρια σε δύο, σε τρία χρόνια, μου φαίνονται σαν καλοσχεδιασμένες εξωραϊσμένες βόμβες.
Τις συνέπειες θα τις αισθανθούμε με τον καιρό. Είναι λάθος τα γιγάντια ξενοδοχεία. Έχουν ξεπεραστεί.
Είναι λάθος να στειρώνονται ένας ιστορικός τόπος, τα μνημεία, το περιβάλλον, να προσβάλλονται η κλίμακα, ο ρυθμός και το μέτρο του τόπου.
Δεν είναι αυτό αγάπη για τον τόπο, δεν είναι αυτό ήπια τουριστική ανάπτυξη. Σκέπτομαι πόσες μικρές - οικογενειακές τουριστικές μονάδες θα μπορούσαν να γίνουν σ' όλη τη Πυλία, δίπλα στα περιβόλια, μ' αυτά τα χρήματα της Κοινότητας.
Σκέπτομαι και τα αρχαία από την εποχή του Νέστορα κι ακόμα πιο πριν και μετά.
Όλο το φλογερό, χρυσοπράσινο στέμμα της Μεσσηνίας, που θα γίνει γήπεδα.
Posted at 01:39 am by theseis
Permalink
|
|
|
